Orde in de kabels 

Een gele leiding voor gas. Een leiding voor regenwater. Smallere leidingen voor drinkwater. Mantelbuizen waar elektriciteitskabels doorheen lopen. Dunne kabels voor glasvezel. En dan nog de kabels voor straatverlichting, oplaadpalen voor elektrische auto’s en voor plezierbootjes in de gracht. Weinig mensen weten precies hoeveel kabels en leidingen er precies onder het trottoir van een gemiddelde kade zijn verstopt, maar Canan weet het exact, bijna uit haar hoofd. Want zij werkt al vier jaar als coördinator Kabels en Leidingen aan grote bouwprojecten, zoals hier aan de Kloveniersburgwal en de Nieuwmarkt. Ze houdt toezicht op het werk van maar liefst 3 verschillende partijen op deze overvolle bouwplaats in het Wallengebied. “Hoe ver is iedereen? Hoe loopt de planning? Welke werkzaamheden staan er de komende dag en de komende week op het programma? En houdt iedereen zich aan de veiligheidsvoorschriften? Daar ben ik iedere dag mee bezig”, vertelt Canan. 

Onrustig 

Ze noemt zichzelf niet ambitieus, maar wel leergierig. Haar eerste baan na haar financiële opleiding was het controleren van facturen en productiestaten van aannemers. Canan werd onrustig van cijfers zonder context: “Wat betekenen die werkzaamheden die op de weekoverzichten worden genoemd? Wat gebeurt er buiten. Ik wilde ook op die bouwplaats kijken.” Ze was geïnteresseerd in de technische tekeningen die op haar werkplek voorbij kwamen, dus vroeg ze of iemand haar wilde uitleggen wat er allemaal op stond. “Ik ging gewoon naast ingenieurs zitten en keek met ze mee. Al snel kon ik zelf ook tekeningen aanpassen. Daarna heb ik er een opleiding voor gevolgd, maar het begon met mijn eigen nieuwsgierigheid.” 

Energie genoeg 

Haar collega’s kijken er met ontzag naar: Canan werkte fulltime en volgde de opleiding voor uitvoerders in de avond, naast de zorg voor haar gezin. “Ik heb gewoon veel energie,” zegt ze laconiek. “Ik vind het leuk om te studeren en mezelf te ontwikkelen. Voor coördinator kabels en leidingen is geen specifieke opleiding, dat heb ik min of meer in de praktijk moeten leren. Ik merk dat ik echt moet weten hoe alles werkt. De mannen maken er een feestje van als ze denken dat je het werk niet begrijpt. Waarom zoveel moffen achter elkaar? Waar komt die storing vandaan? Als ze denken dat ik niet genoeg kennis heb van de techniek, nemen ze een loopje met me.” 

Elk nieuw project begint met een startwerkoverleg. Daarin legt Canan uit hoe ze werkt en wat ze verwacht. Ze is streng, zegt ze van zichzelf. “Als iemand z’n helm niet draagt of zich niet aan de afspraken houdt, stuur ik ze weg. Dat weten mensen van tevoren, iedereen begrijpt waarom die maatregelen er zijn.” 

Maar haar collega’s zien niet haar strenge kant, ze vinden haar juist sociaal, vertelt haar collega Jarst. “Canan zal altijd eerst vragen: hoe gaat het met je? En pas daarna: hoe gaat het met het werk? Op die manier maakt ze verbinding met iedereen. En willen mensen graag met haar samenwerken.” 

Kabels rooien 

Om zeven uur is ze aanwezig. Wordt er een nieuwe sleuf gegraven? Canan staat ernaast en houdt toezicht. “Ik maak foto’s van alle werkzaamheden en breng elke week verslag uit aan de veiligheidsmanager. En ik zie erop toe dat kabels die niet meer nodig zijn, worden gerooid. Het is natuurlijk sneller en makkelijker om ze te laten zitten.” 

Dat maakt haar werk leuk: van het begin tot het einde van een project is Canan erbij. Geen klus is hetzelfde, weet ze inmiddels: van alle werkzaamheden aan een nieuwe toren in Rotterdam en het verbreden van een brug bij Alphen tot het werken op deze kleine, drukke bouwplaats in onze binnenstad. “Het gaat voor mij allemaal om die kabels en leidingen. Het is altijd anders dan we van tevoren bedacht hadden. Problemen voorkomen of oplossen, en de werkzaamheden in goede banen leiden, dat geeft me een kick.”