Kun je je voorstellen dat deze brug, waar nu al die auto’s, fietsers en trams overheen denderen, ooit een houten brug is geweest? Net als de Magere Brug was dit een houten ophaalbrug, totdat het gemeentebestuur besloot dat er een monumentale brede brug moest komen op deze plek, om indruk te maken op alle bezoekers van de Wereldtentoonstelling, die in 1883 werd gehouden. Architect Bastiaan de Greef liet zich inspireren door bruggen in Parijs, vooral de Alexandre III brug. Hij moest ‘m een beetje aanpassen aan Amsterdam, want een exacte kopie van de Franse brug zou hier in de modder wegzakken. Daarom zijn de bogen wat korter. Direct na de tentoonstelling kwam kritiek op de Blauwbrug: veel te protserig en pompeus voor Amsterdam.